2 Temmuz 2015 Perşembe

replika telefon İle Metafizik742

 replika telefon


replika telefon İle Metafizik742 bugün sizler icin yine replika telefon elinden gelen gayreti gösteren replika telefon diyorki Bunlar ılkın evrenin hareketsiz hareket ettiricisi olan Tanrı,(i8)
Tanrı tarafından hareket ettirilen, ancak kendileri de gezegenlerin kîire|ç|.jj^| reket ettiren Akıllardır.^'^^ Aristoteles, üçüncü olarak da insan aklıma onun faal öğesinin) bire\nn ölümünden sonra herhangi bir bedenden bagı„^ olarak var olma yeteneğine sahip olduğuna işaret etmekredir.(-OKANITLAMANIN İLK İLKELERİMetafiziğin, kanıtlamanın ilk ilkelerini inceleyeceğini belirttikten sof|. Ari<itoreles her kanırlamanm temelinde bulunan iki ana ilkeyi, İkitui ANalıtn^ Icr in “ortak ilk ilkeler”ini, yani çelişmezlik ve üçüncü halin imkânsızlığı yasat rmı orraya koymaya girişir.Birinci yasa ilk olarak şu biçim altında ifadecdii m iş olarak bulunur: “Aynı niteliğin aynı şeye aynı zamanda v^e aynı bakimdi' hem ait olması, hem de olmaması imkânsızdır.” Görüleceği üzere bu ilke ht men hemen ramamen nesnel bir biçimde bir varlık yasası gibi ifade edilmiyır Ancak ondan psikolojik bir yasa çıkar: Aynı niteliğin aynı şeye aynı zamandav aynı bakımdan hem ait olduğu, hem de olmadığım düşünmek, insanın ayma manda ve aynı bakımdan birbirine karşıt niteliklere sahip olması demektir w bundan dolayı da imkânsızdır.<22)
Aristoteles haklı olarak bu yasayı kanıtlamaya teşebbüs etmemektedir. 0 ininim bir kanıtlamasını istemenin, insanın mantıksal kültür bakımından eksik liğini açığa vuracağını söylemektedir: Her şeyin bir kanıtını istemek, sonsun gitmek zorunda olan bir geriye gidişi istemektir ve doğası gereği tatmin edilm« mümkün olmayan bir talepte de bulunmamak gerekir. Öte yandan kanıtlan maksızm bilinebilen bir şey varsa, bu nitelik çelişmezlik yasasından başka nejt daha uygun düşebilir? O yasa ki, görüldüğü gibi, sözle inkâr edilebilir, ancak düşüncenin kendisincien şüphelenmesi imkânsızdır. Bu yasayı kabul ertirmd için yapabileceğimiz şey 1) onu inkâr edenleri, onu inkâr ederken doğruluğuny kabul ettiklerini göstererek çürütmek, 2) onu inkâr etmek için ileri sürülen ne delilerin yetersizliğini gösrermektir.t-''^
^yı İnkjr edenlerden ayırmaktadır - bu inkârlarının nedeni, doğanm^^'^ aynı şeyden karşıtların doğabildiğini görmeleri olmuştur. Onlar, hiçrf*' şey çıkmayacağına (ex nihilo nihil fit) göre, bundan söz konusu şeyin tehklere sahip olması gerektiği sonucunu çıkarmaktadırlar. Bu sonuç ve fiil arasında ayrım yapmak (aynı bir şey bilfiil olmamakla birlikte olarak karşıt niteliklere sahip olabilir), b) kuv'ST ve değişmeden tamamen muş olan bir başka tözün varlığına işaret etmek suretiyle iki biçimde red(^ bilir.^-*^
Aynı şekilde bazı insanların görüntülerin gerçekliğine olan inançlarının^ den i yine duyusal şeyleri gözlemlemeleridir. Onlar bir aynı şeyin bazılarınat^ bazılarına acı göründüğünü fark ediyorlar ve sadece oyları saymak yoluyla rııyıı [belirlemenin imkânsız olduğunu görüyorlar. Bundan başka onlar bıtt aynı şeyin aynı adama Farklı zamanlarda büyük ölçüde farklı göründiigünü| riiyorlar ve bir duyumun bir başka duyumdan daha doğru olmadığım dü^ıiD yorlar
Bu yanlış, içlerinde değişmenin büyük bir paya sahip olduğu duyusal j^ylı ri gerçeğin bütününe özdeş kılmaktan ileri gelmektedir. Bu düşünürler, duyu şeyhlerin sürekli olarak değiştiğini görmekte ve bundan, onlar hakkında dop bet hangi bir şeyan söylenemeyeceği sonucuna geçmektedirler. Onlar bir nesi» fiin bir niteliği kaybederken, bu kaybettiği nitelikten her zaman bir şeyleri kon duğunu ve varlığa gelen bir şeyin de bir kısmının daha önceden var olması j rekriğini unutuyorlar. Onlar niceliksel değişmelere uğrayan şeylerin nitelikb kınlından değişmeyebileceğin i, değişme içinde olan ay-altı dünyasının fiziki evrenin ancak küçük bir bölümünü teşkil ettiğini ve fiziksel evrenin dışında d ğişmey en şeylerin olduğunu unutuyorlar.('ö)
^u noktaya dikkat etmemiz gerekir ki her bir duyuya özgü olan **özel nil İlklerin duyumlarının yanılmaz olmasına karşılık, bütün diğer duyu işlemleri de içetilmiş bulunan “hayalgücü” yanılmaz değildir. Bu düşünürlere şeyleı ıı/aktan mı, yoksa yakından mı, hasra insana mı yoksa sağlığı yerinde olan im na mı, maıyan bir kişiye mi, yoksa uyanık olan bir kişiye mi, uzmana mı yol konunun dışında olan insana mı göründükleri gibi oldukları konusunda gerçi ten şüpheleri olup olmadığını sormamız gerekir. Onların eylemleri bu kon* hiç de şüpheleri olmadığını göstermektedir. Sonra hiçbir duyu kendine öz nesnesi hakkında aynı anda çelişik bilgiler vermez. Harta o farklı anlarda dal yusjl nitelikle ilgili olarak karşıt bilgiler vermez; sadece bu duyusal niteliğe
hıp oLın nesne hakkında karjır bilgiler verir. Bir aynı şarap, bu şarabın kendİM-nin ve onu tadan bedenin değişmesi durumunda, bir zaman rarlı görünüp başka bir zam ın öyle görünmeyebilir. Ama tatlılık, tatlılık olarak değişmez. Tatlı ob-nın her /.iman aynı koşulları yerine getirmesi gerekir. Zorunlu ayrımları yaptığımı/ takdirde duyumun kendi kendisiyle görünüşrekı çelişkisi ortadan kalkar Bir aynı şey, aynı duyuya, aynı bakımdan, aynı koşullarda ve aynı anda farklı gıininme/ Algılayan varlıklar olmaksızın ne duyusal niteliklerin, ne de duvum-Lırın olmayacağını kabul edebiliriz. Ancak algıyı doğuran nesnelerin, algıdan luğımsız olmaları gerekir. Eğer hiçbir şey var olmayıp, onu var eden düşiıiKe ise, insanın kendisinin varlığı (esse), onun bir insan olduğunun düşünülmesinden ibaret olacaktır. Böylece onun varlığı düşünmesinden ibaret olamayacaktır Bu durumda onun varlığı herkesin kabul ettiği gibi algılamasında (percıpeıe) değil, algıl.ınmosmda (percipi) yatacaktır.t'M
(iöıiildüğü gibi çelişmezlik yasasının bir tartışmasından yola çıkan Atısto-teles. duyumculuk veya öznel idealizme saldırm.ıya doğru gitmektedir. Onun pozisyonu şudur: İler türlü çağrışım ve yorumun işe karışmasından bağımsız olarak asıl anlamında duyusal algı, yanılmazdır. O, bir şeyin (hır fUst/fetofi \ın) bilincinden ibarettir. Bu şey bilinçten ayrıdır ve bir nesnenin (InfoknmcfioN) sonucudur (j^üthos)S^^^ Duyulan her böyle bir şey, kendisini karşıtından ayıran (i/el niteliğe sahiptir. Örneğin “tatlı’', belli bir “aistheton’'u ifade eder. Duyulan heıhangi bir şey, hangi anda duyulursa duyulsun, “tatlı” olarak adlandırılmak için bu niteliğe sahip olmak zorundadır ve bu niteliğe sahip olduğunda “acı” olarak adlandırılamaz. Duyu, duyulan şeyle ilgili olarak hiçbir zaman kendi kendisiyle çelişmez. Böylece duyularla ilgili olarak çelişmezlik ilkesinden şüphelenmemiz için bir neden yoktur.
Aistheton, duyumdan (nisthesis veya aisthnna) farklı olmakla birlikte algılayan ö/ne\'e t.'ıbidir. O gerçekte, belli bir nesne ile algılayan belli bir öznenin karşılaşmasının bir sonucudur. Nesnenin veya algılayan öznenin bedeninin bazı değişmelere uğraması durumunda farklı hır aisthctofi ortaya çıkar. Böylece fiziksel nesneyi göz önüne aldığımız takdirde de çelişmezlik ilkesinden şüphelenmemiz için herhangi bir neden yoktur. Daha önce acı diye nitelendirdiğim bir nesneyi şimdi tatlı diye adlandırmam, saciece ya nesnede, ya da bende değişen bir şey olduğunu gösterir.f ^'l Duyum ve duyulan şeyin her ikisinin de duyan özneye göreli olması ve duyan özneler olmadığı takdirde var olmamaları, kesinlikle, dın an özneye göreli olmayan hiçbir şeyin var olmadığını, “insanın her şeyin ölçüsü olduğu’ ıuı göstermez; çünkü algı, irademizin bir fiilinden doğmaz Onu
replika telefon sundu...




replika :: replika replika telefon :: replika telefon replika telefonlar :: replika telefonlar kore malı telefonlar :: kore malı telefonlar

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder