2 Temmuz 2015 Perşembe
replika telefon İle Metafizik77
replika telefon İle Metafizik77 bugün yine gizemli yazılarımıza replika telefon sölyle devam ediyor hır fTf hirrkcte gcçior vr bu fevin, haırkctc geçirdiği şeyden bjğımsız bir,^ olma^ /ooınkıdur “Harekete pcf;ıra)^ ve ‘lurekere geçirilen” veya “algılay,/ ve “jlgıljnan^ frnmlennın birbirine göreli kavramlar olduğunu söylememiz, rrkete geçiren ve algılanan şeyin, harekete geçirme ve algılanma olayından b|. ^ımttz kendine özgü bir doğası olmadığı anlamına gelmez.<Arıscoreles m görüşünde bir başka oge daha vardır. Nesnenin yakınlığı, tur sağlığı, uyanıldık durumu gibi nesnelerin gerçekte oldııkl.ırı biçimde alg,, lanm.ılarma olumlu etkide bulunan bazı koşullar vardır.<'^l Bu görüş yakındır incelenirse kırmızı veya rarlı gibi sadece duyulan şeylerin olmadığı, aynı zanun-da fl/ıksel nesnelere air olan bunlara rekabül eden niteliklerin olduğu ve uygun algılama koşullarında bir nesneye ait olan niteliğe tekabül eden şeyi algıladığ. mi7, buna mukabil uygun olmayan koşullarda nesnenin kendisinde örneğin rat lılık niteliği olmasına karşılık bizim acılığı algıladığımız fikrini içerir gibidir.!^' Ancak Aristoteles’in bu kadar karmaşık bir teoriyi ileri sürdüğü ve söylediği şey lerden onların burun sonuçlarını çıkarmış olduğundan şüphe edebiliriz. Sıcaklık ve soğukluğa gelince, Aristoteles'in teorisi tartışm.ısız olarak duyusal sıcaklık vc soğukluğun dışında tamamen nesnel bir sıcaklık ve soğukluğun var olmasının /orunlu olduğu fikrini içermektedir. Çünkü Aristoteles, duyu organları da içinde olmak li/ere bütün karmaşık cisimlerin oluşumunu sıcak ve soğuğun etkisine ı/afe etmektedir. \^e yine çünkü o, fiziksel sıcaklıkla duyulan sıcaklık arasında bir .lyrım yapmaktadır.^Ancak onun örneğin renk veya koku ile ilgili olarak da benzeri bir ayrımın varlığını kabul ettiği şüphelidir.
^ ukarcia özetleefigimiz kanıtlama ilke olarak hemen hemen mutlak şüphecilik \eyj duy umculuğun reddedilmesinde söylenebilecek veya söylenmesi gereken her şeyi içermektedir. Çelişmezlik yasası lehine getirilen kanıtlama, kısır döngüy e ciay andığı suçlamasından tamamen korunmuş değildir. Ancak Aristoteles esas* olarak kendine özgü olan ve çelişmezlik yasasının inkârının kendisinin. onun tasdikini içerdiğini göstermekten ibaret olan yöntemle yetinmekte-dir. L^çüncü balın imkânsızlığı lehine getirilen savunma da benzeri kanıtlara da-
m, HM lküTdl»H<»R£i» «0CÜWJH ARİSTOTKLF.S İN MFTAFİZİCl METAFİZİĞİN KONUSUNUN YENİ BELİRLEMESİ
Değilmez varlığın incelenmesinin varlık olmak bakımından varlığın incelenmesini oluşturduğunu gösterdikten sonra E kitabı “varlık kavramının meta-fı/ikle ilgili olmayan bazı anlamlarını ortaya koymaya girişir. Bunlar 1) ilineksel veya tes.ıdiifı (incidental) varlık,<'*>) 2) doğru olmak bakımından varlıktır
1) Metafizik ilineksel varlığı incelensez; çünkü o, hiçbir biçimde incelene-me/. Örneğin bir ev, çok sayıda ilineksel niteliğe sahiptir. Ancak bilim bu çok sayıdaki ilinekler dizisinin incelenmesine girişemez. Örneğin ev yapma bilimi bürün ilgisini özü bakımından bir ev neyse — *canlı varlıklar ve mallar için ko-rıınak*'<‘^M — o şey olacak olan bir evin yapımı üzerinde yoğunlaştırır. O. bu evin ilineksel niteliklerini bilmez. Aynı şekilde geometri, bir üçgenin bütün ni-relıklerini değil, sadece üçgene üçgen olmak hakmıifiditn ait olan niteliklerini inceler. Metafizik de kendi payına özne ile yüklem arasında, yüklemin öznenin doğasından çıkmayıp ona ancak ilineksel olarak ait olduğu bağıntıları incelemeyecektir. Onun bu bağıntıları incelememesinin nedeni, basit olarak, onların ke-.sinlikle bilimin konusunu teşkil etmemeleridir. Aristoteles iki imkânı göz önüne almakta gibidir: a) Yasaya bir istisna teşkil eden ilineksel, kendine h,ıs olan bir yasaya itaat edebilir. A genel olarak B ise, bazı koşullar altında A mn her zaman veya genellikle B-olmayan olmasını belirleyen bir yasa olabilir. Eğer bu yasanın keşfi başarılırsa, görünüşteki ilineğin, bir ilinek olmadığı ve yine dolayısıyla ilineksel olanın biliminin olmadığı tespit edilecektir;^^-) b) Ancak Aristoteles insani eylemlerde ve belki başka bazı durumlarda, hiçbir zaman bilimin konusu olmayacak olan gerçek bir olumsallığın varlığım da kabul etmektedir: Bir insan belli bir biçimde davrandığı takdirde zorunlu olarak öldürülecektir. Ancak onun bu biçimde davranması hiçbir nedenin zorunlu sonucu değildir. Ve bu biçimde d.ıvranmadığı sürece onun öldürülüp öldürülmeyeceği
kavramını kabul eder. Ancak ya a) “yanlış şey", “var olmayan şey"; ‘ de “var olan şev" anlamına gelir ve bu durumlarda “yanlış" ve “doğru ^ lamlarında kullanılmazlar ve yine bu durumda “doğru anlamında varlık*, “var olan anlamında varlık" söz konusudur. V'eya b) “yanlış bir şey", bir veya rüya örneğinde olduğu gibi var olmayan bir şeyin görünrüsünü doj şeydir.O zaman da muhremelen onun meraHzik değil, psikoloji rarafı incelenmesi gerekir.
Varlık kelimesinin iki temel anlamı daha vardır: Karegorilerin bir tası oluşturdukları varlık ve bilkuwe varlıkla bilfiil varlık. Bunlardan birincisi^ ıkintisı 0 kitabında incelenir.
Aristoteles’in Metafizik inde bir bürün olarak kategorilerin açıkinmas karşılaşılmaz. Tözün dışındaki kategoriler, deyim yerindeyse, varlığın basit lan ve görünrüleri”dirler.H6) Töz üç bakımdan kategorilerden önce gelir 1) “Kategoriler bağımsız olarak var olamazlar. Buna karşılık röz, bağımsız rak var olabilir.' Ancak bu, onların kendisi olmaksızın var olamamalarına İt İlk, kendisinin onlar olmaksızın var olabilmesi anlamına gelmez. Nirelikleı yoksun bir töz, tözsüz bir nitelik kadar imkânsızdır. Töz, özünü reşkil eder telık, nicelik vb. ile birlikte total varlıktır ve ancak bu roral varlık, kendi bj \ar olabilir. Töz, nitelikler gerektirir; ancak bu nitelikler, röziin kendisini olarak muhraç olduğu, kendi dışında olan bir şey değildirler. Öre yandan biı telık, ancak bir tözde var olabilen bir soyurlamadır. Düşüncesi bu oldııg göre, Aristoteles in tözü bireysel fey olarak düşündüğü apaçıktır. İkinci der den tözler (yani cinsler ve türler) rümeller olduklarından, onun bizzar kendi rerisine göre, bağımsız olarak var olamazlar. Onlar bireysel üyelerinin özel t İlkleri ile Tamamlanmak zorundadırlar. 2) Töz, ranım bakımından önce g Ba>ka herhangi bir kategorinin bir üyesini tanımlarken, ranımımıza gizil ol; ro/ün rammını koymak zorundayızdır. Aristoteles, bir rözü tanımlarken, t mımıza bir başka kategoriye ait herhangi bir şeyin tanımını eklemek ihtiyacı olm,ıdığımızı söylemek istemektedir. Ancak bu doğru değildir; çünkü bir rö her ayrımı, bir
fo/den h.ışka herhangi bir kategoriye ait bir şeyi bilmek istediğimizde, bu şeyin hangi niteliklere vb. sahip olduğunu değil, we olduğunu, deş'im yerindeyse tözünün tıc olduğunu, onu o şey kılan şeyin ne olduğunu sormamız gerekir. Bu kanıtlı mada to/un somut varlık olarak değil, özsel doğ^t olarak tasarlandığı ışik.Udır. Aristoteles’in töze tahsis ettiği tüm inceleme bosunca bu çift anlamla k.ırşılaşılmaktadır,
To/iin varlığı ve tözle diğer kategoriler arasındaki ayrım, Aristoteles için .ıpaçık şeylerdir. Toz her şeyden önce “bir özne hakkında tasdik edilmeyip başka her şeyin kendisi hakkında tasdik edildiği şey” anlamına gelir. Gerek özne, gerekse yüklem rolü oynayabilen kavramlar vardır. Örneğin, “beyaz, bir renktir dediğimiz gibi “kütük, beyazdır” da diyebiliriz. Ancak Aristoteles'e göre sadece özne rolü oynayabilecek başka bazı kavramlar vardır. “Beyaz (şey), bir kütüktür' gerçek anlamda değil, ancak ilineksel anlamda bir yüklemlemedir.H») Bu mantık öğretisi yanlış bir mantık öğretisi gibi görünmektedir,^*^'ü Ancak mantık öğretisi olarak yanlış olmakla birlikte tözle, tözsel olmayan şey arasında yapılan metafrzikscl ayrım doğrudur. “Sokrates, solgundur' gibi bir önerme u/erinde düşünmek şunu gösterir ki solgun olduğu söylenen şey, ne solgunluktur, ne Sokrates’te solgunlukla birleşen herhangi bir niteliktir, ne de solgunlukla bil İlkte bu niteliklerin bir toplamıdır. O, bürün bu niteliklere W7//> obvı bir şey. bu niteliklerin dayanağını teşkil eden ve onların kendisinde birbirleriyle birleştikleri bires’sel şeydir. Bu, tartışmasız olarak “sokaktaki insan”m anlayışıdır. Tözün bir nitelikler toplamının üzerinde ve ona ek olarak bu niteliklerin dayanağını teşkil eden “bilinmeyen bir şey’ i içerip içermediği filozoflar arasında hâlâ tartışma konusudur. Aristoteles, “sokaktaki insan”ın yanında yer almaktadır. Onun için (Tanrı yı ve diğer Akılları bir yana bırakırsak) töz, sadece nitelikleri değil, avnı zamanda madde veya dayanak diye adlandırdığı ifade edilemeyen ve bilinmeven bir öğeyi içeren bir birliktir. Aristoteles'i nitelikle töz arasında bir avrım sapmaya iten, özellikle değişme olayıdır: Bir nitelik, değişmez. O, neyse (Kİur ve başka bir şey olam,ız. Sadece yerini bir başka niteliğe bırakabilir, fğer salt ve basit bir birbiri ardından gelme olayından ayrı değişme diye bir şey varsa, niteliklerden ayrı da bir töz olmalıdır. Ancak Aristoteles meseleyi bu nokrada bırakm.ımakra, özellikle Platonculuğa karşı çıkışında düşüncesinin ana öğelerinden biri olmakla birlikte bu, bireysel şeylerle, onların nitelikleri veya bağıntıları arasındaki farklılık üzerinde ısrar ermekle yetinmemektedir: O, bireysel tözlerde onları tözler kılan şeyin ne olduğunu, onun madde mi yoksa form (veya öz) mu
replika telefon sundu...
replika :: replika replika telefon :: replika telefon replika telefonlar :: replika telefonlar kore malı telefonlar :: kore malı telefonlar
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder